مىداشتند . بخشش يكى ديگر از صفات بارز امام - عليه السّلام - سخاوت و بخشش ايشان بود ؛ ايشان بخشنده‌ترين و پربخشش‌ترين مردم بودند و وكلايى در بيشتر مناطق اسلامى تعيين فرموده بودند تا حقوق شرعيّه را از مردم وصول كرده به فقيران ، تهيدستان و درماندگان بدهند و با آنان عهد كرده بود كه اين اموال را در راه خير و حل اختلافات ميان مسلمين و ديگر موارد مفيد صرف كنند . يكى از موارد بخشندگى امام را مورّخان چنين نقل كرده‌اند : « محمّد بن على بن ابراهيم بن امام موسى بن جعفر مىگويد : دستانمان خالى و روزگارمان سخت شده بود پدرم به من گفت : ما را نزد اين مرد - امام حسن عسكرى - كه وصف بخشش و سخاوت او را شنيده‌ايم ببر ، به او گفتم : آيا او را مىشناسى ؟ گفت : او را نمىشناسم و تا كنون او را هرگز نديده‌ام . ما نيز به قصد ديدار امام راه افتاديم در ميانه راه پدرم گفت : چقدر خوب است كه ايشان به ما پانصد درهم عطا كند ؛ دويست درهم براى پوشاك ، دويست درهم براى خوراك ( آرد ) و يكصد درهم براى مخارج . من هم با خود گفتم : اى كاش ! به من نيز سيصد درهم ببخشد ؛ با صد درهم الاغى بخرم و با صد درهم مخارج خود را تأمين كنم و صد درهم ديگر را خرج پوشاك كنم و به سوى منطقهء « جبل » بروم . هنگامى كه به خانه حضرت رسيديم غلام ايشان به سوى ما خارج شد و گفت : على بن ابراهيم و فرزندش محمّد داخل شوند ، همين‌كه وارد شديم و بر حضرت سلام كرديم ايشان به پدرم گفتند : يا على ! چرا تا كنون نزد ما نيامده‌اى ؟